arrowcirclemeta-commentsmeta-datemeta-heartmeta-tagnavigationplayquotesocial-facebooksocial-instagramsocial-pinterestsocial-twittersocial-youtubetilde
U maakt gebruik van een verouderde browser. Om deze site optimaal te gebruiken is het noodzakelijk om deze te updaten of een andere recente browser te downloaden.
Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.

COLUMN: Zoals het klokje thuis tikt...

Er zijn dus types die op vakantie ladingen Honig justabletten, Maggi bouillonblokjes en Calvé pindakaas meeslepen. Toegegeven: ik zou er één van kunnen zijn. Het is dat ik in het vliegtuig gebonden ben aan maximaal 20 kg bagage, maar het liefst stop ik mijn hele huis in mijn koffer.

In mijn geval moet je de justabletten vervangen voor bananenbrood, Griekse yoghurt en biologische pompoen, maar dan heb je in ieder geval een idee.

Met mijn zelfgemaakte mueslirepen vul ik zorgvuldig alle vrije ruimtes op en voor het geval ze ter plaatse niet aan glutenvrij doen, weet ik ook altijd in de koffer nog wel een plekje te vinden voor mijn speltcrackers.

In plaats van een verfrissende duik in het zwembad zoek ik dan ook, zodra we zijn aangekomen op de plaats van bestemming, liever de dichtstbijzijnde supermarkt op om op zoek te gaan naar mijn vertrouwde producten.
De hoop op bananenbrood laat ik al vrij snel varen, want daar hebben ze in het buitenland meestal nooit van gehoord. Optimel Griekse yoghurt met framboos is ook niet overal verkrijgbaar, maar de Quark met bosbessen komt dicht in de buurt en met de plaatselijke groente als vervanging red ik het ook wel een week zonder mijn biologische pompoen.

Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens

Toch gaat er de laatste jaren ongemerkt steeds een beetje meer van huis mee in mijn koffer. Met mijn zelfgemaakte mueslirepen vul ik zorgvuldig alle vrije ruimtes op en voor het geval ze ter plaatse niet aan glutenvrij doen, weet ik ook altijd in de koffer nog wel een plekje te vinden voor mijn speltcrackers.

Ik maak me alleen stiekem zorgen over het toenemende aantal producten. Het worden er in de loop der jaren ongemerkt steeds meer.
Ik moest mezelf er echt van weerhouden (en in combinatie met een indrukwekkende blik van mijn man Pieter) om niet toch een pot cashewnotenpasta mee te nemen. En aangezien je overal magnesium kan kopen, heb ik mijn supplementen met pijn en moeite thuisgelaten.

Ik weet van mezelf dat ik een burgertrut ben, maar als ik voor mijn veertigste al zo slecht tegen veranderingen kan, hoe moet dat dan in hemelsnaam over 30 jaar?

Oud en vertrouwd

Ik moet nog even wennen aan deze pindakaas, maar gelukkig is er één ding wel exact hetzelfde als thuis: tussen alle buitenlandse producten staat mijn vitamine C-serum ook hier vertrouwd in de koelkast.

Andere leuke artikelen

Furrow op Instagram