arrowcirclemeta-commentsmeta-datemeta-heartmeta-tagnavigationplayquotesocial-facebooksocial-instagramsocial-pinterestsocial-twittersocial-youtubetilde
U maakt gebruik van een verouderde browser. Om deze site optimaal te gebruiken is het noodzakelijk om deze te updaten of een andere recente browser te downloaden.
Het perfecte plaatje

COLUMN: Het perfecte plaatje

Op papier mag ik natuurlijk niet klagen; ik ben (volgens mij) gezond, ik heb 3 bloedjes van kinderen, ik heb een geweldige man, ik woon in een fantastisch huis (en ga verhuizen naar een ander fantastisch huis), ik heb een leuke baan, ik heb de mogelijkheid om te sporten en ik heb ook nog eens de mogelijkheid om de dingen te doen die ik leuk vind. Zoals gezegd, ik mag niet klagen, maar ik doe het toch.

Deze week is me namelijk niet in de kouwe kleren gaan zitten: de bezichtigingen van ons (oude huis), de financiering van ons nieuwe huis, een man die ondertussen een week in het buitenland zit, het hebben van twee bedrijven en tussendoor moet er ook een huishouden gerund worden met 3 kinderen. Want de zwemlessen, voetbaltrainingen, speelafspraken en ballet gaan natuurlijk gewoon door.

Gewapend met stoffer en blik in mijn handen leek ik deze week meer op een viswijf, in plaats van de leuke, geduldige moeder die ik normaal gesproken ben.

Ik had niet gedacht dat het me ooit nog zou lukken om ons huis eruit te laten zien alsof het rechtstreeks uit de VT-wonen kwam, maar deze week zag onze woning eruit als een paleis. Was opgevouwen, huis opgeruimd en verse bloemen op tafel. Het was dat ik er geen tijd meer voor had, anders had het in mijn huis ook nog naar verse appeltaart geroken. Ter compromis rook het bij binnenkomst naar schone was, omdat ik vlak daarvoor nog even snel een was in de machine gepropt had.

Het perfecte plaatje

Maar het creëren van dit perfecte plaatje bracht alleen nogal wat stress met zich mee. Ik heb de laatste week geen minuut gezeten. Of gelegen, want zelfs de wekker ging midden in de nacht om ervoor te zorgen dat ons huis om 09.00 uur spik en span was voor de bezichtigingen. Het is namelijk met 3 kinderen nogal lastig om je huis eruit te laten alsof er niet in geleefd wordt. Zo niet onmogelijk. Gewapend met stoffer en blik in mijn handen leek ik deze week meer op een viswijf, in plaats van de leuke, geduldige moeder die ik normaal gesproken ben.

En bloemen en ik zijn geen goede combinatie. Op één of andere manier weet ik het altijd te presteren om ze binnen een dag te laten verpieteren. Deze keer had het misschien te maken met het feit dat ik in alle drukte vergeten was water in de vaasjes te doen, maar dan nog.

Huishouden van Jan Steen

Achteraf kan ik zeggen dat het het allemaal waard is geweest. Ons huis is verkocht en vanaf nu kan het perfecte plaatje weer gewoon het vertrouwde huishouden van Jan Steen worden. En terwijl ik uitgeput op de bank zit, kan ik ook ineens intens genieten van rondslingerende LEGO Friends-blokjes om me heen. En die verwelkte bloemen, die ruim ik morgen op. Ik zit.

Andere leuke artikelen

Furrow op Instagram